ການທີ່ຮົງຮວາຊື້ນາຈິເຈດນັ້ນ, ຟັງແລ້ວຄືກັບວ່າແບຣນເກົ່າກຳລັງຈະ "ກັບມາມີຊີວິດດ້ວຍໄຟຟ້າ".
ຄັ້ງນີ້ຮົງຮວາໃຊ້ເງິນເກືອບ 8 ລ້ານດອນລາໄຕ້ຫວັນ, ເພື່ອຮັບນາຈິເຈດເຂົ້າມາເປັນຂອງຕົນໝົດ. ສຳລັບຮົງຮວາແລ້ວ, ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການຊື້ຂາຍຄັ້ງໜຶ່ງ, ແຕ່ຄືກັບໄດ້ເຕີມຊິ້ນສ່ວນສຳຄັນຂອງຕົນເອງໃນການຜະລິດລົດ. ກ່ອນໜ້ານີ້ຮົງຮວາເອົາໃຈໃສ່ກັບການຄົ້ນຄວ້າແລະຜະລິດລົດໄຟຟ້າ, ຄືກັບເປັນ "ຜູ້ຊ່ຽວຊານຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ", ຕອນນີ້ມີນາຈິເຈດແລ້ວ, ມັນກໍສາມາດອອກມາຢູ່ແຖວໜ້າ, ປະເຊີນກັບຜູ້ບໍລິໂພກໂດຍກົງໄດ້ແລ້ວ.
ຫຼາຍຄົນມີຄວາມຊົງຈຳກ່ຽວກັບນາຈິເຈດ, ອາດຈະຍັງຄ້າງຢູ່ກັບເລື່ອງຕະຫຼົກກ່ຽວກັບອັດຕາການບໍລິໂພກນ້ຳມັນຂອງຫຼາຍປີກ່ອນ. ຈິງແລ້ວ, ແບຣນນີ້ເຄີຍມີຊ່ວງເວລາທີ່ຮຸ່ງເຫຼືອງ, ແຕ່ຕໍ່ມາໃນຕະຫຼາດຈີນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ເກືອບຈະບໍ່ມີສຽງຫຍັງເລີຍ. ແນວໃດກໍດີ, ຊ່ອງທາງການຂາຍແລະເຄືອຂ່າຍການບໍລິການຫຼັງການຂາຍຂອງມັນຢູ່ໄຕ້ຫວັນຈີນຍັງມີຢູ່, ເຊິ່ງນີ້ກໍເປັນສິ່ງທີ່ຮົງຮວາເຫັນວ່າສຳຄັນທີ່ສຸດ.
ຮົງຮວາເຄີຍເປີດຕົວ Model C, ເຊິ່ງກໍແມ່ນຂາຍພາຍໃຕ້ຍີ່ຫໍ້ນາຈິເຈດ, ແລະຍັງເຄີຍສ້າງສະຖິຕິການຂາຍລົດໄຟຟ້າໃນທ້ອງຖິ່ນ. ນີ້ສະແດງວ່າທັງສອງຝ່າຍມີພື້ນຖານການຮ່ວມມືມາກ່ອນແລ້ວ. ຕອນນີ້ກາຍເປັນຄອບຄົວດຽວກັນ, ການປະສານງານກັນຄວນຈະລື່ນໄຫຼກວ່າເກົ່າ.
ຫຼັງຈາກການຊື້ກິດຈະການ, ແຜນການຂອງຮົງຮວາຊັດເຈນພໍສົມຄວນ: ໃນພື້ນທີ່ທີ່ຍັງບໍ່ມີຄູ່ຮ່ວມມື, ຈະໃຊ້ຍີ່ຫໍ້ນາຈິເຈດໄປ "ເປີດທາງ" ກ່ອນ, ສ້າງຕະຫຼາດ, ພໍເວລາສຸກແລ້ວຈຶ່ງມອບໃຫ້ຄູ່ຮ່ວມມື. ວິທີນີ້ຂ້ອນຂ້າງປະຕິບັດໄດ້ຈິງ, ທັງຫຼີກລ່ຽງການແຂ່ງຂັນໂດຍກົງ, ແລະສາມາດຄ່ອຍໆຂະຫຍາຍເຄືອຂ່າຍຂອງຕົນເອງ.
ແນວໃດກໍດີ, ສິ່ງທ້າທາຍກໍບໍ່ໜ້ອຍ. ການຜະລິດລົດແລະການຂາຍລົດແມ່ນສອງເລື່ອງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ຮົງຮວາເກັ່ງດ້ານການຜະລິດ, ແຕ່ການດຳເນີນງານແບຣນແລະການຕະຫຼາດຍັງຕ້ອງຄ່ອຍໆຮຽນຮູ້. ແບຣນນາຈິເຈດຕ້ອງໄດ້ຮັບການຂັດສີໃໝ່, ພົລິກຄວາມຄິດເຫັນແບບເກົ່າຂອງທຸກຄົນ, ເຊິ່ງເປັນວຽກທີ່ບໍ່ນ້ອຍ.
ຄຳວິຈານໄວ:
ໂດຍລວມແລ້ວ, ການຊື້ກິດຈະການຄັ້ງນີ້ແມ່ນພາບສະທ້ອນຂອງການລວມຕົວຂອງອຸດສາຫະກຳລົດໄຟຟ້າ. ເລື່ອງລາວຂອງແບຣນເກົ່າທີ່ "ກັບມາມີຊີວິດ" ດ້ວຍເຕັກໂນໂລຊີໃໝ່ຈະຂຽນໄດ້ດີຫຼືບໍ່, ພວກເຮົາລໍຖ້າເບິ່ງກັນຕໍ່ໄປ. ຢ່າງໜ້ອຍ, ໃນຕະຫຼາດກໍມີຜູ້ຫຼິ້ນໃໝ່ອີກຄົນໜຶ່ງທີ່ໜ້າຈະຈັບຕາເບິ່ງ.
