ຊ່ວງນີ້ມື້ສອງມື້ນີ້, ຂ້ອຍສັງເກດເຫັນວ່າມີຫຼາຍຄົນທີ່ສົນໃຈລົດສຸດສະປອດ, ຄືກັບວ່າຖືກຈ່າຍເງິນໃຫ້ເວົ້າ, ພາກັນໂອ້ລົມຍ້ອງລົດຈີນຄັນໜຶ່ງຢ່າງບໍ່ຢຸດ.
ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນລົດຄັນນີ້ງາມເຮັດໃຫ້ຕົກໃຈ, ແຕ່ແມ່ນຍ້ອນສະເປັກຂອງລົດຄັນນີ້ເຮັດໃຫ້ຕົກໃຈ.
ບໍ່ປິດບັງແລ້ວ, ມັນຄື ເທັງຊິ່ ເຊດ.
ລາຄາຄາດຄະເນ 68 ລ້ານຫາ 118 ລ້ານກີບ, ໃຫ້ກຳລັງ 1180 ກິໂລວັດ, ກຳລັງມ້າເຖິງ 1605 ໂຕ, ເວີຊັນສະໜາມແຂ່ງເລັ່ງ 0-100 ໃນ 1.96 ວິນາທີ, ຄວາມໄວສູງສຸດ 350 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ.
ແຕ່ກ່ອນລົດສຸດສະປອດເອີຣົບ-ອາເມລິກາ ແຕ່ລະກຳລັງມ້າເກືອບຈະຂາຍເທົ່າຄຳ, ມາເຖິງມື BYD, ມໍເຕີອີສາມທາງ ຄືກັບຜັກກາດໃນສວນຂອງຕົນເອງ, ໃສ່ຖົງໃຫຍ່ໃສ່ລົດໂດຍກົງ.
ພວກເຈົ້າເວົ້າວ່າມັນບ້າໄໝ່? ໜຶ່ງພັນຫົກຮ້ອຍກວ່າກຳລັງມ້າ!!!
ຫຼາຍຄົນເບິ່ງບໍ່ອອກລົດແລ່ນໄຟຟ້າ, ຄິດວ່າ Porsche ທີ່ເປັນ Porsche, Lotus ທີ່ເປັນ Lotus, ພວກເຂົາອາໄສການປັບແຕ່ງລະບົບລຸ່ມທີ່ເປັນຄວາມລຶກລັບຫຼາຍຮ້ອຍປີ, ແມ່ນຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຂອງແທ່ງກັນໂຄ້ງແຕ່ລະອັນເວລາເຂົ້າໂຄ້ງ.
ເວົ້າກົງໆ, ເຈົ້າເອົາມໍເຕີສາມໂຕຂັບສີ່ລໍ້ອິດສະຫຼະ, ອັດກຳລັງມ້າຫຼາຍພັນໂຕ, ແລ່ນທາງຊື່ໄດ້ 1.96 ວິນາທີ, ແຕ່ພໍເຂົ້າໂຄ້ງ, ຫມໍ້ໄຟສອງໂຕນກົດລົງ, ຄວາມຮ້ອນຫຼຸດລົງ, ສອງສາມຮອບກໍ່ຕ້ອງເຂົ້າຫ້ອງສ້ອມປ່ອຍພັດລົມພັກ.
ການຕັ້ງຄຳຖາມນີ້ມີເຫດຜົນ, ແຕ່ກໍ່ຢ່າເວົ້າແຮງເກີນໄປ.
ເທັງຊິ່ ເຊດ ຄັ້ງນີ້ຮຽນຮູ້ໄດ້ດີ, ໃນລົດເຮັດ UI ສະໜາມແຂ່ງ, ກຳລັງມໍເຕີ, ອຸນຫະພູມຫມໍ້ໄຟ, ແມ່ນແຕ່ຄ່າ G ທາງຂ້າງ ແລະ ແຮງບິດແຕ່ລະລໍ້ ລ້ວນແຕ່ສະແດງເທິງໜ້າຈໍໃຫ້ໝົດ.
ເວົ້າເປັນຕົວຢ່າງງ່າຍໆ, ຄືກັບວ່າແຕ່ກ່ອນສອບເສັງທຸກຄົນອາໄສຄວາມຮູ້ສຶກ, ຕອນນີ້ມັນສະແດງຂະບວນການແກ້ໄຂອອກມາໂດຍກົງ.
ແລະ ລົດຄັນນີ້ຍັງໃສ່ເລເຊີສອງອັນຢູ່ສອງຂ້າງກັນຊົນໜ້າ, ຖາມແດ່ວ່າເຄີຍເຫັນໃຜທີ່ຂັບລົງສະໜາມແຂ່ງແລ້ວເປີດລະບົບຊ່ວຍຂັບຄວາມໄວສູງໄປແລ່ນຮອບເວລາບໍ່?
ສິ່ງທີ່ມັນຢາກເຮັດແມ່ນ ທັງໄປແລ່ນທາງຊື່ໃນສະໜາມແຂ່ງ, ທັງຂັບເປີດຫຼັງຄາໄປຫາດຊາຍກັບສາວໃນທ້າຍອາທິດ, ຂາກັບມາເມື່ອຍແລ້ວຍັງປ່ອຍໃຫ້ລະບົບຂັບອັດຕະໂນມັດຂັບໃຫ້ — ເປັນຕົວປະຫຼາດ.
ເບິ່ງໄປຮອບໆ, ຄູ່ແຂ່ງທີ່ກົງທີ່ສຸດຂອງມັນແມ່ນໃຜ?
ເບິ່ງຂຶ້ນໄປ, ອ້າຍໃຫຍ່ຂອງຕົນເອງ ຢາງວາງ U9 ຂາຍ 168 ລ້ານກີບ, ຊື່ສຽງດັງ ແລະ ເຕັ້ນໄດ້, ແຕ່ລາຄາສູງເກີນໄປ.
ເບິ່ງລົງມາ, MG Cyberster ພຽງສາມສິບກວ່າລ້ານກີບ, ເປັນມິດກັບທຸກຄົນກໍ່ຈິງ, ແຕ່ກຳລັງມ້າ ແລະ ບຸກຄະລິກບໍ່ແມ່ນລະດັບດຽວກັນເລີຍ.
ທຽບແບບຂ້າງໆ, ມີແຕ່ Lotus ໄຟຟ້າລ້ວນ ແລະ Porsche Taycan ເວີຊັນປະສິດທິພາບສູງ, ຫຼື Zeekr 001 FR ທີ່ປຽບທຽບກັບມັນໄດ້.
ແຕ່ພາຍໃນ 100 ລ້ານກີບທີ່ໃຫ້ເລືອກໄດ້ສາມແບບ “ຫຼັງຄາແຂງ, ຫຼັງຄາເປີດອັດຕະໂນມັດທັງໝົດ, ເວີຊັນສະໜາມແຂ່ງມີປີກທ້າຍໃຫຍ່” ພ້ອມກຳລັງມ້າ 1605 ໂຕ, ຕອນນີ້ໃນຕະຫຼາດຫາຄົນທີສອງຍັງບໍ່ໄດ້ເລີຍ.
ແຕ່ຖ້າໃຫ້ຂ້ອຍເອົາເງິນຫົກສິບຫາກໍ່ເຈັດສິບລ້ານຂຶ້ນໄປຊື້ມັນແທ້, ໃນໃຈຂ້ອຍກໍ່ມີສອງຄວາມກັງວົນ.
ອັນທຳອິດແມ່ນຄຸນຄ່າທາງໜ້າ.
ລົດແລ່ນນີ້, ເຈັດສ່ວນເບິ່ງປະສິດທິພາບ, ສາມສ່ວນອາໄສເງິນທີ່ໃຊ້ສ້າງຄວາມສໍາພັນ. ເຈົ້າຂັບ Lamborghini Ferrari McLaren ໄປຈອດໜ້າຜັບ, ຍາມຮັກສາຄວາມປອດໄພຢາກຈະປູພົມແດງລົງຮອດລຸ່ມຢາງລົດເຈົ້າ.
ເຈົ້າຂັບ ເທັງຊິ່ ເຊດ ໄປ, ຖ້າພົບຍາມຮັກສາຄວາມປອດໄພທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກລົດ, ໂຜ່ຫົວອອກມາຖາມວ່າ: “ຫົວໜ້າ, ລົດ BYD Seal ຂອງທ່ານແຕ່ງສວຍຫຼາຍເດີ”, ເງິນຫົກເຈັດສິບລ້ານທີ່ເຈົ້າໃຊ້ໄປ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນລົມຫົວໃຈວາຍທັນທີ.
ຄຸນຄ່າແບຣນຂອງ ເທັງຊິ່ ຈະຮັບໄດ້ຫຼືບໍ່ກັບຄວາມຝັນລົດແລ່ນລະດັບລ້ານກີບ, ກໍ່ຕ້ອງຕັ້ງຄຳຖາມແທ້.
ອັນທີສອງແມ່ນການຫຼຸດນ້ຳໜັກ.
ຖານລໍ້ 2780mm, ຄວາມກວ້າງລົດສູງເຖິງ 1990mm, ເວີຊັນຫຼັງຄາແຂງຍາວເກືອບ 4 ແມັດ 9, ຂະໜາດນີ້ເປັນຕົວໃຫຍ່ແທ້.
ເຖິງແມ່ນຫຼັງຄາໃຊ້ຄາບອນໄຟເບີ, ພາຍໃນກໍ່ປູຄາບອນໄຟເບີ ແລະ ຜິວໜັງ麂, ແຕ່ນ້ຳໜັກຫມໍ້ໄຟກໍ່ຢູ່ຕົງນັ້ນ.
ທາງຊື່ອາໄສມໍເຕີສາມໂຕດຶງແຮງໆກໍ່ຈິງວ່າແຮງໃຫຍ່ນົກໃຫຍ່ບິນ, ແຕ່ໃນທາງພູທີ່ຄັບແຄບຫຼາຍໂຄ້ງ, ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຕົວລົດຈະເຮັດໃຫ້ຄົນກັບລົດເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນໄດ້ບໍ່, ຢາງ ແລະ ເບຣກຈະຮັບໄດ້ຈັກຮອບກັບການທໍລະມານໜັກໆ, ລາຍລະອຽດຕ້ອງລໍຖ້າໃຫ້ລົດທົດລອງລົງສະໜາມຈຶ່ງຈະຮູ້ໄດ້ແທ້.
ສ່ວນຈະຊື້ຫຼືບໍ່?
ຖ້າໃນມືຖືເງິນເກືອບໜຶ່ງຮ້ອຍລ້ານ, ຢາກລອງສຳຜັດການເລັ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສະໝອງວິນພາຍໃນສອງວິນາທີ, ພ້ອມທັງຢາກໄດ້ເຄື່ອງຫຼິ້ນເຕັກໂນໂລຢີໃຫຍ່ທີ່ກັນລົມກັນຝົນໄດ້, ກັນສຽງໄດ້ດີ, ເປີດຫຼັງຄາໄດ້ສະຫຼຽງ, ຕອນຂາຍຈິງໃນໄຕມາດທີສີ່ ກໍ່ໄປຮ້ານກົດເບຣກລອງໄດ້ແທ້.
ແຕ່ຖ້າຫວັງອາໄສມັນໄປສ້າງຊື່ສຽງໃນວົງການ ໃຫ້ຄົນຍອມຮັບເປັນອ້າຍໃຫຍ່, ອາດຈະເພີ່ມເງິນຊື້ 911 ມືສອງຈະສະບາຍໃຈກວ່າ.
